Tuesday, August 18, 2009

Kesian dia


Sejak beliau buta.. aku dah x hirau beliau. Padahal dulu beliau lah yang sering menemani aku ke hulu ke hilir. Beliau amat menyenangkan. Tak pernah bosan menemani aku. 5 tahun beliau di sisi aku. Susah senang, semua sama2.. Hm, bila beliau dah buta, dah x nampak pape, aku dengan senangnya meninggalkan beliau. Bukan aku x kesian, kesiaaan sangat. Tapi, apakan daya.. Aku x mampu untuk mengubati beliau. Kesian beliau. Mesti beliau sedih kan. Dulu, baju sering berganti. Sekarang? Baju pun dah xde. Sedih aku melihat beliau.. [sigh]. Bukan x nak bagi baju, tapi kena carikan dia pakaian yang sesuai.. Pakaian dulu dah hancur. Thats why beliau tidak berpakaian lagi.

Ucapan untuk beliau
: Jangan risau, aku tidak akan sesekali mensia2kan ko kerana budi dan jasa ko sangat besar walaupun sekarang aku memang tidak ambil peduli sal ko. Erm... sebab ko dah buta..argh!! Tertekannya hamba...

Siapakah beliau?
MySpaceMySpaceMySpaceMySpaceMySpace
Handphone Nokia kesayanganku


No comments: